دل نوشته های من

نام ژنریک: آتراکوریوم بسیلات

شکل دارویی: آمپول 50 میلی گرم در 5 میلی لیتر

طبقه بندی فارماکولوژیک: بلوک کننده عصبی عضلانی غیر دپلاریزان

طبقه بندی درمانی: شل کننده عضلات اسکلتی

طبقه بندی مصرف در بارداری: رده C

اثر فارماکولوژی:

آتراکوریوم با کاهش پاسخ به استیل کولین در پیوستگاه عصبی- عضلانی باعث فلج عضلات اسکلتی می شود.این دارو به دلیل تمایل شدید به محل گیرنده های استیل کولین ، به طور رقابتی دستیابی استیل کولین به صفحه محرکه انتهایی را مسدود می کند و در نتیجه ، سبب مهار دپولاریزاسیون می شود.

فارماکوکینتیک:

جذب: زمان لازم برای شروع اثر 2 دقیقه است و انسداد عصبی – عضلانی طی 5-3 دقیقه به حداکثر می رسد.این میزان حداکثر ، با افزودن مقدار مصرف ، افزایش می یابد.تکرار مصرف دارو اثر تجمعی ندارد.پس از انسداد عصبی- عضلانی در شرایط بیهوشی متعادل ، بازگشت از اثر دارو طی 35-20 دقیقه بعد از تزریق آن آغاز می شود.
پخش: بعد از تزریق عضلانی ، به داخل فضای خارج سلولی انتشار می یابد.حدود 82 درصد به پروتئین پیوند می یابد.در پلاسما به سرعت و از طریق واکنش حذف Hofmann و هیدرولیز استری آنزیمی غیر اختصاصی متابولیزه می شود.کبد نقش مهمی در متابولیزه کردن آن ندارد.
دفع: آتراکوریوم و متابولیتهای آن از طریق ترشح صفراوی و از راه ادرار و مدفوع دفع می شوند.

موارد مصرف:

• استفاده کمکی در بیهوشی برای تسهیل لوله گذاری داخل نای
• شل کردن عضلات اسکلتی در طی جراحی یا تهویه مکانیکی

• شل كردن عضلات حين سزارين

موارد منع مصرف:

میاستنی گراویس (ممکن است فلج عضلات طولانی شود)،در بیمارانی که آزاد شدن هیستامین در آنها خطرناک است ،حساسیت مفرط شناخته شده به دارو ، اختلال شدید الکترولیتی يا اسيدوز شديد، برونكواسپاسم يا بيماران آسمي 

مقدار تجويز و مصرف:

ميزان دوز اوليه براي بالغين واطفال g/kgµ600-300 تزريق وريدي مي باشد و در صورت طولاني شدن بيهوشي متعاقب آن  g/kgµ 200-100  از طريق انفوزيون وريدي هر 15-25 دقيقه در جراحي هي طولاني- اولين دوز دارو در بيماران قلبي و عروقي بايد در حداقل زمان 60 ثانيه تزريق گردد.

در مواردي كه نياز به انفوزيون مداوم دارو در بيماران است سرعت انفوزيون بايد 10-5  g/kgµ در هر دقيقه باشد تا در جراحي هاي دراز مدت بتوان اثر بلاك كنندگي عضلات را حفظ نمود.

احتیاط:

بیماران سالخورده یا ناتوان ، اختلال عملکرد کبدی ، کلیوی یا ریوی ، از دست رفتن آب بدن یا کمی فشار خون ، زنان بارداری که سولفات منیزیم دریافت می کنند، نوزادان زير 1 ماه

تداخلات دارویی:

مصرف همزمان با داروهای زیر انسداد عصبی – عضلانی را تشدید می کند :
بسیاری از داروهای بیهوش کننده عمومی بخصوص انفلوران و ایزوفلوران ،آنتی بیوتیکهای آمینوگلیکوزیدی ، کلیندامایسین ، پلی میکسین ، فوروزماید ، لیتیم ، مسدود کننده های گیرنده بتا – آدرنرژیک ، مسدود کننده های عصبی – عضلانی دپولاریزان ، سایر داروهای مسدود کننده عصبی – عضلانی غیر دپولاریزان ، املاح تزریقی منیزیم ، کینیدين ،پروكايناميد،  مدرهای تیازیدی و داروهای دفع کننده پتاسیم، مسدود كننده هاي كانال كلسيمي، درمصرف همزمان با ضد دردهای شبه تریاک ممکن است موجب ضعف اضافی تنفسی شود و باید طی جراحی و بلافاصله پس از آن با رعایت احتیاط فراوان مصرف شود.

عوارض جانبی:

قلبی – عروقی : کمی فشار خون ، تاکیکاردی.
پوست : برافروختگی ، اریتم ، خارش ، کهیر ، بثورات پوستی.
سایر عوارض : کمی دمای بدن ، تشدید اختلال عملکرد ریوی ، ضعف تنفسی ، خس خس سینه ، افزایش ترشحات نایژه ای ، اسپاسم نایژه ای .
*توجه : در صورت بروز حساسیت مفرط یا کلاپس قلبی – عروقی ، باید مصرف دارو قطع گردد.

نحوۀ نگهداری:

دور از نور و در دمای بین 8-2 درجه سانتی گراد نگهداری شود. از یخ زدگی محافظت شود.

درمان مصرف بيش از اندازه:

اولين كار اين است كه مريض را به دستگاه تهويه متصل نمود تا موقعي كه تنفس مريض برگردد. اگر اتراكوريوم روي هوشياري مريض اثري نگذاشته باشد مي توان به مريض داروي سداتيو داد. زماني كه علايمي از ريكاوري خود به خود ديده شد مي توان از تركيبات مهار كننده استيل كولين استراز چون نئوستيگمين يا ادروفونيوم همراه با آتروپين استفاده نمود تا سرعت ريكاوري مريض را تسريع دهد.